STRONA GŁÓWNA arrow CZYTELNIA arrow Ważny temat arrow Halloween
Halloween PDF Drukuj E-mail
HALLOWEEN – CZY TO TYLKO „NIEWINNA” ZABAWA?
Nota duszpasterska (ks. T. K.)

W ciągu ostatnich lat w Polsce bardzo znacząco rozszerzyła się moda na Halloween, tak w kręgach szkolnych jak i osób dorosłych. Przeniesiono ją do nas nachalnie w ostatnim dwudziestopięcioleciu w ramach otwierania się na wszystko, co wówczas płynęło z Zachodu. Odpowiadając na pytanie, czym w ogóle jest Halloween, przydatnym będzie przypomnieć najpierw kontekst historyczno-kulturowy pojawienia się w Europie tegoż zjawiska.


Faktycznie jego korzenie sięgają fali odrodzenia się mitologii w europejskiej literaturze XVIII i XIX stulecia, która nie bez znaczenia pozostawała przy pojawianiu się różnych prądów myślowych przeciwnych chrześcijaństwu. W takim klimacie zaistniał m.in. renesans mitologii celtyckiej, ruch dążący do odkrycia i ożywienia „pierwotnych duchów Europy”, czyli powrót do mentalności i zachowań sprzed ewangelizacji. Według danych udostępnionych przy okazji Światowego Kongresu Druidów w Interlaken (Szwajcaria) w 1987 r., stowarzyszenie zrzesza ponad 3 miliony członków z całego świata, funkcjonując na podobieństwo lóż masońskich. O faktycznych celach tegoż stowarzyszenia może świadczyć ich ścisłe powiązanie z antychrześcijańskimi ruchami pacyfistyczno-ekologicznymi oraz z New Age.
Halloween nawiązuje właśnie do pogańskich obrzędów Celtów, którzy 31 października żegnali lato, a witali zimę. To było za¬kończenie jednego roku i rozpoczęcie drugiego. Pod¬czas rytów sprawowanych tegoż dnia celtyccy kapłani, czyli druidzi, oddawali cześć bogu śmierci, nazywanego Samhain. Wierzono, że 31 października wywoływał on duchy osób zmarłych, które za życia były złymi osobami. Owe złe duchy miałyby następnie nękać ludzi i im dokuczać. Włócząc się tego dnia po polach niszczyły wszystko, co nie zostało z nich zebrane. Aby tego uniknąć, składano im ofiary, w tym tak¬że z ludzi. Natomiast sami druidzi wyruszali w tym dniu od zamku do zamku, domagając się dla siebie jedzenia. Jeżeli nie dostawali, to przeklinali dane miejsce. Czasami domagali się także składania ofiar swoim bogom – demonom z młodych dziewcząt, które palono na stosie.
Dzisiejsze „zabawy” Halloween, sięgając swymi korzeniami świadomie czy nieświadomie do starych rytów pogańskich, polegają na przebieraniu się za zombie, upiory wywołujące strach. Mamy tu nawiązanie do faktu, że w okresie celtyckim przebierano się w czarne, odstraszające stroje, aby upodobnić się do złego ducha. Chciano go w ten sposób oszukać, żeby im nie wyrządzał krzywdy. Poza tym, według tych neoceltyckich obrzędów, wydrążona dynia ze świeczką w środku miałaby stać się symbolem różnych duchów błąkających się w postaci ogników. Halloween stawał się w ten sposób czasem kontaktowania się z nimi. Czy jednak jest to tyko „niewinna” zabawa?     
Doświadczenie chrześcijańskie mówi jednoznacznie, że wkraczanie w sferę kultów pogańskich, które zawsze są związane ze światem złych duchów, nawet kiedy czyni się to niby „dla zabawy”, jest otwieraniem się na obecność i działanie demonów. Szatan nie zna żartów. Jeżeli ktoś przebiera się w zombie czy wystawia przed dom symbole Halloween, uważając to tylko za zabawę, naraża się na ryzyko zetknięcia się ze światem demonów. W ten sposób mogą one niejako zawiązać pierwsze kontakty, by następnie stopniowo wpływać na wygaszanie życia religijnego i dokonywać spustoszenia w sercu człowieka, zwłaszcza w przypadku osób o powierzchownej, nieugruntowanej wierze.
Wystarczająco wymowne jest już to, że sami sataniści przyjęli Halloween za jeden z trzech głównych terminów w kalendarzu swoich rytów. Dla nich noc z 31 października na 1 listopada jest czasem „czarnych mszy” i orgii seksualnych. Praktyki te mają na celu połączenie się z demonami.
Dla osób głęboko wierzących, to wszystko jest przestrogą. Dla obojętnych w kwestiach wiary albo poszukujących sensacji, staje się natomiast zaproszeniem do tego, żeby spróbować czegoś tajemnego i ekscytującego. Niestety, osoby te z pewnością nie zdają sobie sprawy, że prędzej czy później padną ofiarą swojej bezmyślności, co będzie zaznaczało się w postaci nękania czy dręczenia, zaburzeń w normalnym funkcjonowaniu i w kontaktach międzyosobowych. Te „zabawy” mogą stać się nieświadomie przetarciem drogi do serca dla demona. Fakty przypominają bezlitośnie: po Halloween z reguły dużo więcej osób potrzebuje pomocy duchowej, niż to jest zazwyczaj.
Jakżeby w tym kontekście nie przypomnieć pouczenia św. Pawła Apostoła (1 Tes 5,22), by unikać wszystkiego, co ma choćby pozór zła?
Na pytanie, czy chrześcijanin może uczestniczyć w takiej „zabawie”, odpowiedź będzie zatem zawsze jednoznaczna, na „nie”. Nie powinien, ponieważ otwiera się w ten sposób na okultyzm. Nie powinien, ponieważ dla niego Panem życia i śmierci jest Jezus Chrystus. Chrześcijanin nie może sprawować kultu bóstwa śmierci (demonów). Nie powinien się też ze śmierci wyśmiewać.
A w ogóle, w Halloween nie ma nic „świętego” do świętowania!
Skoro mówimy o tych sprawach, warto jeszcze sięgnąć do spostrzeżeń ks. prof. Andrzeja Zwolińskiego, zamieszczonych w październikowym miesięczniku „Egzorcysta” z 2016 r. Autor przyznaje tam, że trudno powiedzieć, dlaczego wspomniany wyżej dzień o nazwie Halloween zyskał w Polsce taką popularność. Być może ma to związek z czasową bliskością katolickiej uroczystości Wszystkich Świętych. O słuszności tego przypuszczenia może świadczyć sam termin Halloween, który powstał ze skrótu dwu nazw: All Hallow Day, czyli Dzień Wszystkich Świętych, oraz All Hallow Evening (Wieczór Wszystkich Świętych).
Przy tym wszystkim zdumiewa bezmyślność w przejmowaniu zwyczajów zupełnie obcych i niezrozumiałych w polskiej kulturze. „Zabawa” symbolami śmierci oraz paktowa¬niem z diabłem może prowadzić do niebezpiecznego zjawiska, zwanego w nauce o kulturze banalizowaniem symboli. Przyzwyczajenie się do pewnych symboli oraz zabawowe ich traktowanie niszczy świat kultury, która wypracowała szacunek, a także postawę milczenia i zadumy wobec tajemnicy śmierci człowieka, cmentarzy, grobów. Zniszczenie owej po¬stawy, która w chrześcijańskiej kulturze nieodzownie łączona jest z cmentarną ciszą, budzić może nowe pokolenie barbarzyńców. W średniowiecznych kronikach spotkać można opisy plądrowania polskich miast przez pogańskich najeźdźców. Kronikarze odnotowywali też, że barbarzyńcy nawet zmarłym nie dali spokoju, plądrując ich groby. Pusty śmiech w wigilię Wszystkich Świętych, urządzane wówczas dyskoteki i tańce czy czerwone wino (symbol krwi) wypijane z pucharów w kształcie trupich czaszek są tego typu destrukcją kulturową.
Zrozumiałym jest przeto bardzo zdecydowany sprzeciw chrześcijaństwa wobec Halloween.
Katoliccy biskupi Francji uznali obchodzenie Halloween za odrodzenie pogańskich zwyczajów. Nawet liberalny w innych kwestiach Kościół luterański w Szwecji, stwierdził, że Halloween, to gloryfikacja zła, przemocy i śmierci. Zmarły 15 lat temu biskup radomski Jan Chrapek określił Halloween jako pogański obyczaj, bezmyślnie promowany przez media i niektóre szkoły, który zamazuje chrześcijański wymiar modlitewnego spotkania nad grobami bliskich.
Wydaje się, że w organizowaniu Halloween w polskich szkołach sprawdza się socjologiczna zasada, znana jako zachowanie „się”. Grupy podejmują działania, ale nie mają większego pojęcia, co czynią. Na pytanie: „Dlaczego to ro¬bicie”?, odpowiedzią jest jedynie: „Bo to się teraz robi, to się teraz obchodzi, tak się teraz bawi”. Owo „się” staje się jedynym uzasadnieniem dla podjętych działań. O dalszych skutkach nikt nie myśli. Bagatelizuje się fakt, że dzieci, przebierając się za czarowników, uczestniczą we wróżbach, „bawią się” w strachy. Dominujący¬mi kolorami są czerń i pomarańcz, a najczęstszą symboliką czaszka, piszczele, a więc tzw. symbole cmentarne łączone często z satanizmem. Nawet bezmyślne oddawanie w ten sposób czci szatanowi jest w jakimś stopniu jego triumfem. Propaguje się okultyzm, wiarę w siły i moce zła, daje się wiarę – choćby na poziomie zabawy – w potęgę ezoteryzmu i spirytyzmu.
Zakończmy te uwagi słowem Ojca świętego Franciszka. W październiku 2014 r. podczas spotkania z duchownymi, zebranymi w Rzymie w ra¬mach Międzynarodowego Stowarzyszenia Egzorcystów, Papież uwrażliwiał uczestników tegoż spotkania, by zawsze zachowywali rozsądny dystans wobec tego wszystkiego, co proponuje społeczna demagogia, w tym telewizja, kino. W po¬goni za sensacją i łatwym poklaskiem często bowiem rozbudzają one w młodych ludziach zainteresowanie okultyzmem i satanizmem. A wstępem do tego jest właśnie zabawowo traktowane Halloween !
< Poprzedni   Następny >
Dzisiaj jest:
16 Lipca 2019
Wtorek
Imieniny obchodzą:
Andrzej, Benedykt,
Dzierżysław,
Dziersław, Eustachy,
Eustachiusz, Faust,
Maria Magdalena,
Marika, Ostap, Ruta,
Stefan
Do końca roku zostało 169 dni.
Siła różańca
croppednowennapompejanska.jpg
Rycerze Kolumba
level0_logo.gif


diecezja_m.gif

biblia.png

serwispapieski_2.png 

Gościmy
Aktualnie jest 51 gości online
Statystyka
Użytkownicy: 43
Newsy: 1425
Odnośniki: 18
odwiedzających: 4053073